نحوه ارزيابي ريسک در محيط کار شما:
به اين منظور از 5 گام زير پيروي کنيد:
گام اول: جستجو خطرات
گام دوم: تصميم گيري در مورد اينکه چه کسي و چگونه ممکن است صدمه ببيند؟
گام سوم: ارزيابي ريسکها و تصميم گيري در مورد اينکه آيا اقدامات احتياطي موجود کافي هستند يا اينکه اقدامات بيشتري بايد انجام گيرد؟
گام چهارم: ثبت يافته ها
گام پنجم: مرور ارزيابي ها و الزامات
در بيشتر شرکتهاي تجاري و خدماتي و بخشهاي صنايع سبک ، خطرات کم و ساده هستند و در عين حال که بررسي آنها ساده مي باشد ولي اينکار ضروري است.حتي اگر شما آن خطرات را بشناسيد. بطور مثال:شما ماشيني داريد که مي تواند باعث آسيب رساني شود و يا يک درب ورودي يا پله غير ايمن وجود داشته باشد که بتواند باعث آسيب رساني شود. در بررسي ريسک اين خطرات مي توانيد به اقدامات احتياطي که مانع بروز صدمات و آسيبها مي شوند دست يابيد.
گام اول جستجوي خطرات:
در صورتيکه شما به ارزيابي ريسک مي پردازيد لازم است ببينيد که چه چيزي مي تواند باعث صدمه و آسيب شود.در اين مرحله جزئيات را ناديده بگيريد و بر روي خطرات چشمگيري که در نتيجه آنها آسيبهاي جدي يا صدمه به چندين نفر ايجاد ميشود تمرکز کنيد.
نظر کارگران ويا نماينده آنها را نيز در اين موردبپرسيد ، زيرا ممکن است توجه آنها به چيزهايي جلب شده بياشد که شما با قدم زدن در محيط کار ودر مدت اندک نتوانيد آنها را مشاهده کنيد .
خطي مشي هاي کارخانه ها يا برگه هاي اطلاعات (Data sheets) نيز مي توانند در يافتن کانونهاي خطر به شما کمک کنند. بيماريها وحوادث شغلي نيز ميتواند به شما کمک کند.
گام دوم تعيين اينکه چه کسي و چگونه ممکن است صدمه ببيند؟
در اين مرحله افراد زير را هرگز فراموش نکنيد:
· کارگران جوان، کار آموزان، مادران جوان و زنان آبستن هر کسي که ممکن است در معرض ريسک خاصي باشد.
· نظافت کنندگان ، بازديد کنندگان ، پيمانکاران ،کارگران نگهداري و تعميرات و هر کسي که بطور تمام وقت در محيط کار نيست.
· افرادي که شما محيط کارتان را با آنها سهيم هستيد و در صورت ايجاد تغيير آنها نيز در اثر فعاليتهاي شما مي توانند آسيب ببينند0
گام سوم ارزيابي ريسکها و تصميم گيري در مورد اينکه آيا اقدامات احتياطي موجود کافي است يا اقدامات بيشتري بايد انجام گيرد؟
بدين منظور شما بايد بررسي کنيد که چطور هر خطري مي تواند سبب آسيب شود .اين مساله مشخص ميکند که آيا شما در محيط کار خود نيازبه کاهش ريسک داريد يا نه؟
حتي بعد از انجام اقدامات احتياطي معمولا ميزاني از ريسک در محيط باقي مي ماند . اما آنچه شما بايد در مورد هر خطر چشمگيري تصميم بگيريد اين است که ريسک باقي مانده بالا ،متوسط و يا پايين است.
در ابتدا از خود بپرسيد که براي کاهش ريسک تمام قوانين را رعايت کرده ايد بطور مثال براي پيشگيري از خطرات بخشهاي مختلف ماشين آلات دستور العملهاي قانوني وجود دارد.
سپس از خود بپرسيد که آيا استانداردهاي صنعتي مورد قبول در اين مکان رعايت شده است يا نه؟ اما در تمام اين مراحل فکر کردن در جهت ايمني بيشتر را رها نکنيد زيرا قانون نيزمي گويد هر آنچه که باعث محيط کار ميشود را بايد انجام داد.
هدف واقعي شما ،کوچکتر کردن ريسکها توسط اقدامات احتياطي ضروري مي باشد. در صورتيکه شما تشخيص داديدکه برخي اقدامات بايد انجام گيرد يک ليست عملکرد تهيه کنيد و آن را در مورد هر ريسک بالايي بکار ببريد . در انجام اين اقدامات از خود بپرسيد :
1) آيا من ميتوانم در يک زمان از چند خطر رهايي يابم؟
2) در صورت جواب منفي ، چطور من مي توانم ريسکهايي را که صدمه هاي غير مشابه اي دارند را کنترل کنم؟
در کنترل ريسکها اصول زير را رعايت کنيد:
· سعي کنيد که اعمال توام با ريسک را کاهش دهيد .
· از بروزخطرات قابل دسترس و پيش و پا افتاده پيشگيري کنيد.
· بطور سازمان يافته در جهت کاهش تماس با خطرات تلاش کنيد.
· تهيه وسايل حفاظت فردي(PPE)
· به منظور تامين کمکهاي اوليه و از بين بردن آلودگي ها ، تسهيلات رفاهي و بهداشتي مورد نياز را تهيه کنيد.
بهبود بهداشت و ايمني احتياج به هزينه بالايي ندارد. بطور مثال قرار دادن يک آيينه در گوشه کور در پيشگيري از تصادفات وسايل نقليه کمک خواهد کرد و يا قرار دادن مواد غير لغزنده بر جايگاههاي لغزنده و ليز که همه اينها کارهاي کم هزينه در بررسي ريسکها مي باشند در صورتيکه اگر اين حوادث به وقوع بپيوندند هزينه زيادي را در بر خواهند داشت.
در شناسايي خطرات بعد از مشخص کردن محل خطرات به ارزيابي ريسک آنها بپردازيد وقتي که شما به يک مکان مي رويد اطلاعات بيشتري راجع به آن به دست مي آوريد و به آنچه که به نظر مي رسد بايد انجام شود پي مي بريد .
از کارفرمايان و کارگران در مورد ريسکهاي محيط کارشان و اينکه چه اقدامات احتياطي انجام داده اند بپرسيد. همينطور به ريسکهايي خواه نا خواه در محيط کار شما هستند توجه کنيد.
بطور مثال اگر شما از مواد شيميايي مخاطره آميز استفاده مي کنيدو به ارزيابي ريسکها و اقدامات احتياطي محيط کار پرداخته ايد اينک بايد طبق آيين نامه هاي سلامتي ،مواد مخاطره آميز را به کنترل در آوريدبه اين منظور مي توانيد با بازرسي و تغييراتي در مواد خطرزا به اين امر بپردازيد .
گام چهارم: ثبت يافته ها
در صورتيکه کارگران شما کمتر از 5 نفر باشند،احتياجي به ثبت يافته ها نيست، اگر چه ثبت آن براي آگاهي و نگهداري از آنچه که انجام داده ايد مفيد مي باشد.ولي اگر تعداد کارگران شما 5 نفر باشند شما بايد ارزيابيهاي خود را ثبت کنيد.يعني بايد خطرات شديد و نتايج آنها را يادداشت کنيد .بطور مثال در مورد تاسيسات برق بررسيهاي اتصال زمين و يا در مورد جوشکاري صدا و فيومهاي موجود در اين حرفه و يا در مورد تهويه موضعي ، همينطور بازرسيهاي منظم خود را ثبت کنيد.
- مناسب و کافي ، کامل نيست.
ارزيابيهاي ريسک بايد مناسب و کافي باشد به اين منظور شما بايد بتوانيد:
· يک بررسي صحيح انجام دهيد .
· مشخص کنيد که چه کسي ممکن است آسيب ببيند.
· تمام خطرات چشمگير را مشخص کرده و محاسبات آن را در مورد افراديکه در معرض آن هستند بدست آوريد.
· با انجام اقدامات احتياطي معقول و منطقي ريسک را کم کنيد.
ثبت ها را نگه داريد زيرا آنها بعنوان مرجعي خواهند شدکه مي توانيد درآينده به آنها رجوع کنيدو اگر بازرسي در مورد اقدامات احتياطي از شما سوال کند مي توانيد از آنها استفاده کنيد و بتدريج اين کار جزيي از فرهنگ کاري شما خواهد شد. و همينطور شما را در مورد خطرات خاص و اقدامات احتياطي آنها آگاه مي کند و به شما کمک خواهد کرد که الزامات قانوني را انجام دهيد.
سعي کنيد کارها را ساده تر کنيد،به اين منظورمي توانيد به اسناد رجوع کنيد،اسنادي چون Manuals ، خط مشي هاي سلامتي و ايمني، قوانين شرکتها،دستو.رالعملهاي کارخانه ها،فعاليتهاي ايمني و بهداشتي خودتان ،ممکن است همه اينها ليستي از اقدامات احتياطي و خطرات را در اختيار شما قرار دهد.لازم نيست که شما همه دستورالعملها را انجام دهيد،ولي بايد اصول کلي همه مستندات ونيز هر يک را به تفکيک بدانيد.
گام پنجم: مرور ارزيابيها و الزامات
بزودي و يا اندکي بعد شما ماشينها، موادو پروسه جديدي را بکار خواهيد بردکه به خطرات جديدي منتهي خواهد شد چنانچه تغييرات زيادي ايجاد نشودارزيابيهاي قديمي را براي محاسبه خطرات جديد بکار ببريد. ارزيابيهايتان را براي هر تغيير جزيي يا شغل جديد اصلاح نکنيد. ولي اگر شغل جديد شامل خطرات جديد شديد باشد لازم است که آنها را در سطح پاييني نگه داريد در هر حال اصلاح ارزيابي ها تهرين خوبي در مرور ارزيابيها از زماني به زماني ديگر است و شما مطمئن خواهيد شد که اقدامات احتياطي شما هنوز موثر است يا نه؟
منتظر نظرات ، پيشنهادات و انتقادات شما دوستان و همکاران گرامي جهت بهبود در کارمان هستيم.
اصول دوازده گانه مديريت ريسك
اصل اول:كليه فعاليتهاي انساني كه در آنها از وسايل و تجهيزات فني استفاده ميشود، مستلزم حدودي از عناصر ريسك است.
اصل دوم: از هر خطر شناسايي شده نبايد ترسيد، زيرا همه خطرات قابل كنترل هستند.
اصل سوم: به مشكلات با ديدي صحيح و مناسب بنگريد.
اصل چهارم: ريسكها بايد طبقه بندي شده و ارزيابي آنها بر اساس دانش، تجربيات و همچنين نيازهاي كارخانه صورت گيرد.
اصل پنجم: كليه مقررات و اصول موجود در كارخانه و عناصر سازماني آن بايد طوري طرحريزي شوند كه از يك فلسفه واحد پيروي كنند.
اصل ششم:عمليات سيستم همواره با درجه اي از ريسك همراه است، يك تجزيه و تحليل خوب بر ضرورت كاهش وقوع حوادث تاكيد خواهد كرد.
اصل هفتم: تجزيه و تحليل ايمني سيستم و ارزيابي ريسك مغايرتي با كنترلهاي مناسب و صحيح فني ومهندسي ندارد.
اصل هشتم: تعيين دقيق اهداف و پارامترهاي بررسي ريسك بسيار مهمتر از يافتن روشهاي استانداردشده معمول براي حل مشكلات است.
اصل نهم: براي برطرف كردن مشكلات و مسايل ايمني فقط يك " بهترين راه حل" وجود ندارد و تعداد متنوعي از روشها موجود هستند كه اجراي هركدام از آنها ممكن است درجه اي از ريسك را كاهش دهد.
اصل دهم: براي اطلاع و استفاده از انواع متدهاي دستيابي به اهداف خاص ايمني، بهترين و موثرترين راه مشاوره با يك طراح است.
اصل يازدهم: در عمل رسيدن به ايمني مطلق امكان ندارد.
اصل دوازدهم: در برنامه ريزي و طراحي سيستم هيچ" مشكل ايمني" وجود ندارد و تنها مشكلات مهندسي و مديريتي هستند كه در صورت حل نشدن مي توانند منجر به بروز حادثه و شبه حادثه شوند.
البته انتقاداتي به اين اصول وارد شده
انتقاد شما چيست؟
در قسمت نظرات در ميان بگذاريد.
رزومه شرکت ایمن سازان پایش آینده